Şimdi arar dururum eski sayılarını, 80'lerin sonu ve 90'lar boyunca ne demiş bu adamlar diye merak ettiğimden. Bu merakın yanında aynı derecede güçlü bir başka duygu da, sararmaya yüz tutmuş ve "eski" kokan kağıtların hışırtısı eşliğinde sayfaları değiştirme isteği sanırım.
Bir başka merak ve istekle sorup durdum 1000. sayıyı bayilerden birkaç gündür. En sonunda bu sabah sınava giderken karşılaştım. Büfe sahibi, kuşe kağıda basılı ve hep ayrı bir köşede dizili duran "lüküs" dergilerin arasına katmış onu, ama fiyatı yine hepsinden ucuz. İçeriği desen hepsine on basar, falan filan diye düşünürken, dergi elimde yürüye yürüye metroya gelmişim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder