Yine mayışacak Karşıyaka kedileri, güneşin en yakıcı anlarında. Varacak İzmir’li bir vapur, Alsancak İskele’ye. Konuşacak bir efkarlı, gecenin varlığına sığınak dert ortağı Çarşı’yla. Bakacak küçük bir çocuk şaşkınlıkla, arabaların arasında gidip gelen, her tıkırtısıyla “önce biz vardık” diyen, tarih kokan faytonlara.
Yine yaşlılarla dolacak, Bostanlı’dan geçen otobüsler, Çarşamba günleri. Geçmişin ruhu gezinecek, Kıbrıs Şehitleri’ni kesen her sokakta. Bugünün durmak bilmezliğine karışacak, Kordon’da soluklanacak. Vakit sıkışacak insanların arasına, Kemeraltı boyunca. Vaktin bekçisi nöbet tutacak, Konak Meydan’da. Dostlar yürüyecek Moreno Sokağı’nda, çıkmaya başlayacak sokağın çıkmazında Tarihi Asansöre, İzmir’i seyre dalmaya. Yine martılar olacak, uçurtmaları vapurların, rüzgarla dansları durmayacak. Kıvrım kıvrım Göztepe sahili, uzanacak İnciraltı’na. Şehrin cennet bahçesi, sahiline vuran dalgalardan bıkmayacak.
Yine Küçük Park, büyük görünecek kalabalığa, kalabalığıyla var olacak. Kampüsün çimleri, bahar gelince yorulacak. 525 yıkılmaz, ayakta duracak.
Yine Karşıyaka,Karşıyaka’yı
Yine Alsancak,İzmir’i
Ve Karataş,İstanbul’u hatırlatacak.
Bu sefer yaşanmayacak,
Hatırlanacak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder